हे हरि कवन जतन भ्रम भागै
हे हरि, कवन जतन भ्रम भागे ।
देखत, सुनत, विचारत, यह मन, निज सुभाउ नहिं त्यागे ॥ १ ॥
भक्ति, ग्यान, बैराग्य सकल साधन यहि लागि उपाई ।
कोउ भल कहउ देउ कछु कोउ असि बासना हृदयते न जाई ॥ २ ॥
जहि निसि सकल जीव सूतहिं तव कृपापात्र जन जागे ।
निज करनी विपरीत देखि मोहि, समुझि महाभय लागे ॥ ३ ॥
जद्यपि मन मनोरथ विधिवस सुख इच्छित दुख पावे
चित्रकार कर हीन जथा स्वारथ चिनु चित्र बनावै ॥ ४ ॥
हृषीकेस सुनि नाम जाउँ बलि अति भरोस जिय मोरे ।
तुलसिदास इन्द्रिय-सम्भव दुख, हरे बनिहि प्रभु तोरे ॥ ५ ॥
He Hari, Kavan Jatan Bhram Bhaagai
he hari! kavan jatan bhram bhaagai.
dekhat, sunat, bichaarat yah man, nij subhaau nahin tyaagai॥1॥
bhakti, j-naan vairaagy sakal saadhan yahi laagi upaaii.
kou bhal kahau deu kachhu kou asi baasanaa hradayate n jaaii॥2॥
jehi nisi sakal jiiv sootahin tav kRipaapaatr jan jaagai.
nij karanii bipariit dekhi mohi, samujhi mahaabhay laagai॥3॥
jadyapi bhagn manorath bidhibas sukh ichchhit dukh paavai.
chitrakaar kar hiin jathaa svaarath binu chitr banaavai॥4॥
hraSiikes suni naam jaaun bali ati bharos jiy more.
tulasiidaas indriy sambhav dukh, hare banahi prabhu tore॥5॥
